آیا کردار روانکاوی چیزی جز ابداع و استفاده از یک مجموعه کاملِ تکنیکهای طراحیشده جهت دستیابی و تاثیرگذاری بر ناخودآگاه است؟ ادعای فروید بر این است که نظریه واپسرانی، سنگ بنای ساختار روانکاوی است. قصد من در این کتاب توضیح، بررسی و تمثیل تکنیکهای نامحدودی است که او برای دستیابی به ناخودآگاه و در نتیجه خنثیسازی بسیاری از اثرات منفی واپسرانی ابداع کرده است. برداشت من بر اساس حدوداً سه دهه آموزش، درمان و مشاوره روانکاوانه، این است که بیشترین متدها و روشهایی که فروید برای دستیابی به ناخودآگاه ایجاد کرده است، دیگر به اکثر قریب به اتفاق دانشجویان روانشناسی و روانکاوی آموزش داده نمیشود؛ در عوض روانکاوان به سمت استفاده از راههای پیچیده و غیرمستقیم برای به بحث کشاندن و رمزگشایی واپسرانی، آموزش میبینند – راههایی که به نظر میرسد از شیفتگی تقریباً یک قرنی (از طرف پسافرویدیها) نه به خود واپسرانی، بلکه به موانع رسیدن به آن سرچشمه میگیرد.
نویسنده: بروس فینک
مترجمان: مهسا عزیزی، رامین قلیوند
قطع: رقعی | جلد: شومیز | 516 صفحه